Panchatantra Mitra Bhedam Story |పింగళకుడు & సంజీవకుడు కథ పూర్తి వివరాలు

అనగనగా ఒక విశాలమైన అడవి ఉండేది. ఆ అడవిలో ఎన్నో జంతువులు సంతోషంగా జీవించేవి. ఆ అడవికి రాజుగా పింగళకుడు అనే శక్తివంతమైన సింహం ఉండేది. అతని గర్జన వింటే అడవిలోని ప్రతి జంతువు వణికిపోయేది. పింగళకుడు ధైర్యవంతుడు, బలవంతుడు. కానీ అతను కొన్నిసార్లు ఇతరుల మాటలను త్వరగా నమ్మే స్వభావం కలిగి ఉండేవాడు.

అదే సమయంలో ఒక పట్టణంలో వర్ధమానుడు అనే వ్యాపారి ఉండేవాడు. అతనికి రెండు బలమైన ఎద్దులు ఉండేవి. వాటి పేర్లు సంజీవకుడు మరియు నందకుడు. ఒకరోజు వ్యాపారి తన సరుకులతో మరో పట్టణానికి ప్రయాణం ప్రారంభించాడు. ఎద్దులు బండిని లాగుతూ అడవుల గుండా వెళ్తుండగా, ఒక చెరువు దగ్గర సంజీవకుడు కాలుజారి పడిపోయాడు. దాని కాలు గాయపడింది.

వ్యాపారి కొంతసేపు ఆగి ఆలోచించాడు. ప్రయాణం ఆలస్యం అవుతుందని భావించి సంజీవకుడిని అక్కడే వదిలేసి నందకుడితో ముందుకు వెళ్లిపోయాడు. సంజీవకుడు ఒంటరిగా అడవిలో మిగిలిపోయాడు.

మొదట సంజీవకుడు చాలా బాధపడ్డాడు. తన యజమాని వదిలి వెళ్లిపోయాడనే బాధతో కొన్ని రోజులు గడిపాడు. కానీ ఆ ప్రాంతంలో పచ్చిక బయళ్లు, స్వచ్ఛమైన నీరు పుష్కలంగా ఉండేవి. క్రమంగా అతని గాయం మానిపోయింది. రోజురోజుకూ బలంగా మారాడు. పుష్టికరమైన గడ్డి తిని మరింత దృఢంగా తయారయ్యాడు.

ఒకరోజు ఆనందంతో సంజీవకుడు గట్టిగా అరవడం ప్రారంభించాడు. అతని అరుపు అడవి అంతటా ప్రతిధ్వనించింది. ఆ శబ్దం చాలా భయంకరంగా వినిపించింది.

అదే సమయంలో పింగళకుడు నది దగ్గర నీరు తాగడానికి వెళ్లాడు. అకస్మాత్తుగా ఆ భయంకరమైన అరుపు వినిపించడంతో అతను ఉలిక్కిపడ్డాడు.

“ఈ అడవిలో నాకంటే బలమైన జంతువు వచ్చిందా?” అని అనుకున్నాడు.

సింహం వెంటనే నీరు తాగకుండా వెనక్కి వెళ్లిపోయింది. అతని మనసులో భయం మొదలైంది.

సింహం దగ్గర దమనకుడు మరియు కరటకుడు అనే రెండు నక్కలు ఉండేవి. ఒకప్పుడు అవి రాజసభలో ముఖ్యమైన సలహాదారులు. కానీ కాలక్రమేణా వాటి ప్రాధాన్యం తగ్గిపోయింది.

సింహం భయపడినట్లు చూసి కరటకుడు అన్నాడు:

“రాజు ఎందుకు ఇలా ఆందోళన చెందుతున్నాడో మనకెందుకు? మన పని మనం చూసుకుందాం.”

కానీ దమనకుడు తెలివైనవాడు, అలాగే స్వార్థపరుడు.

“రాజుకు దగ్గరవడానికి ఇది మంచి అవకాశం. నేను వెళ్లి విషయం తెలుసుకుంటాను” అన్నాడు.

దమనకుడు సింహం వద్దకు వెళ్లి నమస్కరించాడు.

“మహారాజా! మీరు ఎందుకు కలవరపడుతున్నారు?” అని అడిగాడు.

మొదట సింహం చెప్పడానికి సంకోచించింది. కానీ దమనకుడు పదేపదే అడగడంతో చివరకు ఆ అరుపు గురించి చెప్పింది.

దమనకుడు చిరునవ్వు నవ్వాడు.

“మహారాజా! కేవలం శబ్దం విని భయపడకూడదు. ముందు అది ఎవరో తెలుసుకోవాలి.”

అని చెప్పి శబ్దం వచ్చిన దిశగా బయలుదేరాడు.

కొంతదూరం వెళ్లిన తర్వాత సంజీవకుడిని చూశాడు. అది ఒక సాధారణ ఎద్దు అని అర్థమైంది. కానీ చాలా బలంగా కనిపించింది.

దమనకుడు వెంటనే ఒక యుక్తి ఆలోచించాడు.

అతను సంజీవకుడి దగ్గరకు వెళ్లి,

“మా రాజు పింగళకుడు ఈ అడవికి అధిపతి. నువ్వు అతని అనుమతి లేకుండా ఇక్కడ తిరుగుతున్నావు. కానీ నేను నీకు సహాయం చేస్తాను” అని చెప్పాడు.

సంజీవకుడు భయపడ్డాడు.

“నేను ఎవరికి హాని చేయను. నన్ను కాపాడండి” అని వేడుకున్నాడు.

దమనకుడు తిరిగి సింహం దగ్గరకు వచ్చి,

“మహారాజా! ఆ శబ్దం చేసినది ఒక సాధారణ ఎద్దు మాత్రమే. అది మీకు సేవ చేయడానికి సిద్ధంగా ఉంది” అన్నాడు.

సింహం ఊపిరి పీల్చుకుంది.

దమనకుడు ఇద్దరినీ కలిపాడు.

మొదట కొంత సంకోచించినా, తర్వాత పింగళకుడు మరియు సంజీవకుడు మంచి స్నేహితులయ్యారు. సంజీవకుడు తెలివైనవాడు. అతను రాజుకు ఎన్నో మంచి సలహాలు ఇచ్చేవాడు. పింగళకుడు కూడా అతనిని గౌరవించేవాడు.

రోజులు గడిచాయి.

సింహం వేటకు వెళ్లడం తగ్గించింది. ఎక్కువ సమయం సంజీవకుడితో చర్చలు చేస్తూ గడపసాగింది. రాజసభలో కూడా సంజీవకుడికి ప్రత్యేక స్థానం లభించింది.

ఇది చూసి దమనకుడు అసూయతో రగిలిపోయాడు.

“ఇలా కొనసాగితే మన విలువ పూర్తిగా పోతుంది. రాజు ఇప్పుడు సంజీవకుడినే నమ్ముతున్నాడు” అని అనుకున్నాడు.

కరటకుడు మాత్రం హెచ్చరించాడు.

“వాళ్లు మంచి స్నేహితులు. వారి మధ్య చిచ్చు పెట్టడం ప్రమాదకరం.”

కానీ దమనకుడు వినలేదు.

ఒకరోజు సింహం వద్దకు వెళ్లి రహస్యంగా చెప్పాడు.

“మహారాజా! నేను చెప్పబోయే విషయం చాలా ముఖ్యమైనది. సంజీవకుడు మీపై కుట్ర చేస్తున్నాడు.”

సింహం ఆశ్చర్యపోయింది.

“అది అసాధ్యం. అతను నా ప్రాణ స్నేహితుడు.”

దమనకుడు నటిస్తూ అన్నాడు:

“నేను కూడా అదే అనుకున్నాను. కానీ కొన్ని రోజులుగా అతని ప్రవర్తన గమనిస్తున్నాను. అతను రాజ్యం తన చేతిలోకి తీసుకోవాలని అనుకుంటున్నాడు.”

సింహం మనసులో అనుమానం మొదలైంది.

అదే రోజు దమనకుడు సంజీవకుడి దగ్గరకు వెళ్లాడు.

“మిత్రమా! నీకు ఒక ప్రమాదం దగ్గరపడుతోంది. రాజు నీ మీద కోపంగా ఉన్నాడు.”

సంజీవకుడు దిగ్భ్రాంతి చెందాడు.

“ఎందుకు? నేను ఏ తప్పూ చేయలేదు.”

దమనకుడు నిట్టూర్చాడు.

“నువ్వు ప్రజలలో గౌరవం సంపాదించావు. అందుకే రాజుకు అసూయ కలిగింది. త్వరలో నిన్ను చంపాలని నిర్ణయించాడు.”

సంజీవకుడు భయపడిపోయాడు.

అప్పటి నుంచి ఇద్దరి మనసుల్లో అనుమానం పెరిగింది.

సింహం సంజీవకుడిని చూసినా అనుమానంతోనే చూసేది.

సంజీవకుడు కూడా సింహాన్ని చూసి భయపడేవాడు.

కొన్ని రోజులకు దమనకుడు మళ్లీ సింహం వద్దకు వెళ్లి,

“మహారాజా! ఈరోజు సంజీవకుడు మీపై దాడి చేయడానికి సిద్ధమయ్యాడు. అతని కళ్లను గమనించండి.”

అన్నాడు.

అదే సమయంలో సంజీవకుడి వద్దకు వెళ్లి,

“రాజు నిన్ను చంపడానికి వస్తున్నాడు. జాగ్రత్త.”

అని చెప్పాడు.

ఇద్దరూ ఒకరినొకరు అనుమానంతో చూశారు.

సింహం మనసులో:

“దమనకుడు చెప్పింది నిజమే కావచ్చు.”

అని అనుకుంది.

సంజీవకుడు కూడా:

“రాజు నన్ను చంపడానికి వస్తున్నాడేమో.”

అని భావించాడు.

చివరకు పరిస్థితి ఘర్షణకు దారితీసింది.

పింగళకుడు గట్టిగా గర్జించాడు.

సంజీవకుడు కూడా తన కొమ్ములను సిద్ధం చేసుకున్నాడు.

అడవి మొత్తం నిశ్శబ్దంగా మారింది.

ఒకవైపు అడవికి రాజైన సింహం.

మరోవైపు అపార బలం కలిగిన ఎద్దు.

పోరాటం ప్రారంభమైంది.

సంజీవకుడు తన కొమ్ములతో సింహంపై దాడి చేశాడు. సింహం చాకచక్యంగా తప్పించుకుంది. కొంతసేపు ఇద్దరూ తీవ్రంగా పోరాడారు.

అడవిలోని జంతువులన్నీ భయంతో దూరంగా నిలబడి చూశాయి.

చివరకు పింగళకుడు తన అపార శక్తితో సంజీవకుడిపై దూకాడు. గట్టి దెబ్బలతో అతన్ని నేలకూల్చాడు.

తీవ్రంగా గాయపడిన సంజీవకుడు చివరి శ్వాస తీసుకుంటూ అన్నాడు:

“మహారాజా! నేను మీకు ఎప్పుడూ ద్రోహం చేయలేదు. మీపై నాకు ఎప్పుడూ గౌరవమే ఉంది.”

అని చెప్పి ప్రాణాలు విడిచాడు.

ఆ మాటలు విన్న సింహం ఒక్కసారిగా దిగ్భ్రాంతి చెందింది.

తనకు జరిగిన సంఘటనలన్నీ గుర్తుకు వచ్చాయి.

దమనకుడు చెప్పిన మాటలు, సంజీవకుడి అమాయకత్వం అన్నీ ఆలోచించింది.

తాను మోసపోయానని అర్థమైంది.

సింహం కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.

“నా నిజమైన స్నేహితుడిని నేను కోల్పోయాను. అనుమానానికి లోనై ఘోరమైన తప్పు చేశాను.”

అని బాధపడింది.

కానీ అప్పటికే చాలా ఆలస్యం అయిపోయింది.

సంజీవకుడు తిరిగి రాలేడు.

దూరంగా నిలబడి ఉన్న దమనకుడు మాత్రం తన యుక్తి విజయవంతమైందని సంతోషించాడు.

ఈ సంఘటన తర్వాత అడవిలోని జంతువులన్నీ ఒక గొప్ప పాఠం నేర్చుకున్నాయి.

ఎవరి మాటలైనా వెంటనే నమ్మకూడదు. ముఖ్యంగా చాడీలు చెప్పేవారి మాటలను పరిశీలించకుండా నమ్మితే మంచి స్నేహాలు కూడా శత్రుత్వంగా మారిపోతాయి.

పింగళకుడు మరియు సంజీవకుడు నిజమైన స్నేహితులు. కానీ ఒక కపటుడి మాటల వల్ల వారి స్నేహం నాశనం అయింది.

అనుమానం, అసూయ, చాడీలు – ఇవి ఎంత బలమైన బంధాన్నైనా విచ్ఛిన్నం చేయగలవు. నమ్మకం, నిజాయితీ, పరస్పర సంభాషణ మాత్రమే స్నేహాన్ని కాపాడగలవు.

నీతి

చాడీలు చెప్పేవారి మాటలు గుడ్డిగా నమ్మకూడదు. అనుమానం స్నేహాన్ని నాశనం చేస్తుంది. నిజాన్ని తెలుసుకోకుండా నిర్ణయం తీసుకుంటే జీవితంలో విలువైన వారిని కోల్పోవాల్సి వస్తుంది.