Telugu Moral Story |తాబేలు హంసల పంచతంత్ర కథ

Telugu Moral Story |తాబేలు హంసల పంచతంత్ర కథ

ప్రశాంతమైన సరస్సు – ముగ్గురు స్నేహితులు

Moral Story:చాలా కాలం క్రితం, ఒక అందమైన అడవిలో “ఫుల్లోత్పల” అనే పేరు గల ఒక పెద్ద సరస్సు ఉండేది. ఆ సరస్సు చుట్టూ దట్టమైన చెట్లు, రంగురంగుల పువ్వులు, పచ్చని గడ్డితో ఆ ప్రాంతమంతా ఎంతో రమణీయంగా ఉండేది. ఆ సరస్సులో నీరు ఎల్లప్పుడూ స్వచ్ఛంగా, తీయ్యగా ఉండేది.

ఆ సరస్సులోనే “కంబూగ్రీవుడు” అనే పేరు గల ఒక తాబేలు నివసిస్తూ ఉండేది. కంబూగ్రీవుడు చాలా మంచివాడు, కానీ అతనికి ఒక చిన్న బలహీనత ఉండేది. అదేమిటంటే, అతను చాలా మాటకారి. ఎప్పుడూ ఏదో ఒకటి మాట్లాడుతూనే ఉండేవాడు. మాటలు మొదలుపెడితే ఇక ఆపడం అతని వల్ల అయ్యేది కాదు.

అదే సరస్సుకు ప్రతిరోజూ “సంకటుడు”, “వికటుడు” అనే రెండు అందమైన తెల్లటి హంసలు వచ్చేవి. అవి రెండు చాలా తెలివైనవి, వివేకం గలవి. సరస్సు ఒడ్డున కంబూగ్రీవుడు, ఈ రెండు హంసలు ప్రతిరోజూ కలుసుకునేవి. రోజంతా అడవి విశేషాలు, లోకజ్ఞానం, పక్షుల ప్రయాణాల గురించి మాట్లాడుకుంటూ కాలం గడిపేవి.

తాబేలు మాట్లాడే మాటలను హంసలు ఎంతో ఓపిగ్గా వినేవి. అలాగే హంసలు చెప్పే ఆకాశ విశేషాలను తాబేలు ఎంతో ఆసక్తిగా వినేది. ఇలా రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ, ఆ మూడింటి మధ్య స్నేహం చాలా బలంగా మారింది. ఒకరిని విడిచి ఒకరు ఉండలేనంతగా వారు ప్రాణ స్నేహితులయ్యారు.

కరవు కాలం – ముంచుకొచ్చిన ప్రమాదం

కాల చక్రం తిరిగింది. కొన్ని సంవత్సరాల పాటు ఆ ప్రాంతంలో వర్షాలు పడలేదు. ఎండలు తీవ్రమయ్యాయి. చెరువులు, నదులు ఎండిపోసాగాయి. క్రమంగా ఫుల్లోత్పల సరస్సులోని నీటి మట్టం కూడా తగ్గిపోవడం ప్రారంభమైంది. పచ్చని అడవి కాస్తా ఎండిపోయి బోసిపోయింది. సరస్సులోని చేపలు, ఇతర జలచరాలు నీరు లేక చనిపోసాగాయి.

ఇది చూసి హంసలు, తాబేలు చాలా ఆందోళన చెందాయి. ఒకరోజు సంకటుడు, వికటుడు చాలా విచారంగా తాబేలు వద్దకు వచ్చాయి.

సంకటుడు ఇలా అన్నాడు: “మిత్రమా కంబూగ్రీవా! చూస్తుంటే ఈ సరస్సు మరో కొన్ని రోజుల్లో పూర్తిగా ఎండిపోయేలా ఉంది. మాకు రెక్కలు ఉన్నాయి కాబట్టి మేము ఎగిరిపోయి వేరే ఎక్కడైనా నీరున్న పెద్ద సరస్సును వెతుక్కోగలము. కానీ నీ పరిస్థితి ఏమిటి? నువ్వు నీరు లేకుండా బతకలేవు, అలాగని వేగంగా నడిచి వేరే చోటికి వెళ్ళలేవు. నీ గురించే మాకు చాలా ఆందోళనగా ఉంది.”

కంబూగ్రీవుడు భయంతో వణికిపోతూ: “నిజమే మిత్రులారా! నీరు లేకపోతే నేను చనిపోతాను. మిమ్మల్ని వదిలి నేను ఉండలేను. నన్ను ఎలాగైనా రక్షించండి. మీ తెలివితేటలతో నన్ను కూడా ఈ ప్రమాదం నుండి తప్పించే మార్గం ఏదైనా ఆలోచించండి” అని వేడుకున్నాడు.

హంసలు రెండు కాసేపు తీవ్రంగా ఆలోచించాయి. వికటుడు అన్నాడు: “మిత్రమా! మేము ఇక్కడికి వంద యోజనాల దూరంలో ‘భూరివిక్రమం’ అనే ఒక పెద్ద సరస్సును చూశాము. అందులో ఎప్పుడూ నీరు సమృద్ధిగా ఉంటుంది. మేము నిన్ను అక్కడికి తీసుకెళ్లగలం, కానీ నువ్వు చాలా దూరం నడవలేవు. ఎగరడం నీకు చేతకాదు. నిన్ను ఎలా తీసుకెళ్లాలో మాకు పాలుపోవడం లేదు.”

తాబేలు ఉపాయం

తన ప్రాణాల మీదికి రావడంతో తాబేలుకు ఒక ఉపాయం తట్టింది. అది హంసలతో ఇలా అంది: “నాకో ఉపాయం తోచింది మిత్రులారా! మీరు ఒక గట్టిదైన, పొడవాటి కర్ర ముక్కను తీసుకురండి. ఆ కర్ర మధ్య భాగాన్ని నేను నా నోటితో గట్టిగా పట్టుకుంటాను. మీరిద్దరూ ఆ కర్ర యొక్క రెండు చివరలను మీ నోటితో (ముక్కులతో) పట్టుకుని ఆకాశంలోకి ఎగరండి. అలా మీరు ఎగురుతుంటే, నేను కర్రను పట్టుకుని మీతో పాటు ప్రయాణించి, ఆ కొత్త సరస్సుకు చేరుకుంటాను.”

ఈ ఉపాయం వినడానికి బాగానే ఉంది, కానీ ఇందులో ఉన్న ప్రమాదాన్ని హంసలు వెంటనే గ్రహించాయి. సంకటుడు ఇలా హెచ్చరించాడు:

“మిత్రమా! నీ ఉపాయం చాలా బాగుంది. మేము నిన్ను అలా తీసుకెళ్లగలము. కానీ ఇందులో ఒక పెద్ద ప్రమాదం ఉంది. నువ్వు స్వభావరీత్యా చాలా మాటకారివి. ఏమాత్రం నోరు మూసుకుని ఉండలేవు. మనం ఆకాశంలో వెళ్తున్నప్పుడు నిన్ను చూసి జనులు ఆశ్చర్యంతో ఏవేవో మాట్లాడుకుంటారు. వారు అనే మాటలు విని నువ్వు కోపంతోనో, లేదా సమాధానం చెప్పాలనే ఆత్రుతతోనో నోరు తెరిచావో… ఇక అంతే సంగతులు! నువ్వు పైనుండి కిందపడి ముక్కలై చనిపోతావు. కాబట్టి, ఈ ప్రయాణంలో నువ్వు నోరు అస్సలు విప్పకూడదు. దీనికి నువ్వు సిద్ధమేనా?”

కంబూగ్రీవుడు కోపంగా, “మిత్రులారా! నన్ను అంత మూర్ఖుడిగా భావిస్తున్నారా? నా ప్రాణాల మీదకు వస్తే నేను నోరు తెరుస్తానా? ప్రయాణం పూర్తయ్యే వరకు నేను ఒక్క ముక్క కూడా మాట్లాడను, కనీసం ఊపిరి కూడా గట్టిగా పీల్చను. మీరు నన్ను నమ్మండి, మనం వెంటనే బయలుదేరుదాం” అని గట్టిగా ప్రతిజ్ఞ చేశాడు.

తాబేలు మాటలు నమ్మి, హంసలు ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యాయి. ఒక బలమైన కర్రను తెచ్చి, దాని మధ్య భాగాన్ని తాబేలు నోటితో గట్టిగా కరుచుకునేలా చేశాయి. హంసలు రెండు కర్ర రెండు చివరలను తమ ముక్కులతో పట్టుకుని ఆకాశంలోకి ఎగిరాయి.

ఆకాశ ప్రయాణం – జనుల ఆశ్చర్యం

హంసలు తాబేలును మోసుకుంటూ ఆకాశ మార్గంలో ఎగురుకుంటూ పోతున్నాయి. కింద ఉన్న అడవులు, కొండలు, నదులు దాటుకుంటూ ప్రయాణం సాగుతోంది. తాబేలుకు ఆకాశం నుండి భూమిని చూడటం ఎంతో కొత్తగా, ఆనందంగా ఉంది. నోరు విప్పకూడదనే నియమాన్ని అది గట్టిగానే గుర్తుపెట్టుకుంది.

కొంత దూరం ప్రయాణించిన తర్వాత, వారు ఒక పట్టణ పరిధిలోకి వచ్చారు. ఆ పట్టణంలో ఉన్న కొందరు గొర్రెల కాపరులు, జనులు ఆకాశం వైపు చూశారు. ఆకాశంలో వింతగా రెండు హంసలు ఒక కర్రను పట్టుకుని ఎగురుతుండటం, ఆ కర్ర మధ్యలో ఒక తాబేలు వేలాడుతుండటం చూసి వారు ఆశ్చర్యపోయారు.

జనులందరూ గుంపులు గుంపులుగా చేరి, కేకలు వేయడం ప్రారంభించారు.

“అరే! అక్కడ చూడండి! ఎంత వింత దృశ్యమో! హంసలు తాబేలును మోసుకెళ్తున్నాయి!” అని ఒకరన్నారు.

మరొకరు, “ఆ తాబేలు గనుక కింద పడితే, దానిని ముక్కలు ముక్కలుగా కోసి, వండుకుని తింటాను” అని గట్టిగా నవ్వాడు.

ఇంకొకడు, “లేదు, లేదు! అది కింద పడగానే నేను దాన్ని మా ఇంటికి తీసుకెళ్లి పెంచుకుంటాను” అన్నాడు.

కింద ఉన్న జనులు చేస్తున్న గోల, వారు మాట్లాడుకుంటున్న మాటలు తాబేలు చెవిన పడ్డాయి. మొదట కంబూగ్రీవుడు ఊరకున్నప్పటికీ, “దానిని వండుకుని తింటాను” అనే మాట వినగానే అతనికి విపరీతమైన కోపం వచ్చింది. జనులు తనను ఇంత తక్కువ చేసి మాట్లాడుతుంటే భరించలేకపోయాడు.

మితిమీరిన ఆత్రుత – ఘోర పరిణామం

తాబేలు తన మిత్రులైన హంసలు ఇచ్చిన హెచ్చరికను పూర్తిగా మర్చిపోయింది. నోరు తెరిస్తే ప్రమాదం అనే నిజాన్ని కోపం క్రమ్మేసింది.

కంబూగ్రీవుడు కింద ఉన్న జనులను ఉద్దేశించి కోపంతో: “నన్ను తింటారా? మీరు బూడిద తింటారు!” అని అనడానికి నోరు తెరిచాడు.

అంతే! నోరు తెరిచిన మరుక్షణమే కర్రపై పట్టు తప్పిపోయింది. గురుత్వాకర్షణ శక్తి వల్ల తాబేలు ఆకాశం నుండి చాలా వేగంగా కిందికి పడిపోయింది. పెద్ద ఎత్తు నుండి గట్టి నేలపై పడటంతో, దాని శరీరం ముక్కలై అక్కడికక్కడే ప్రాణాలు కోల్పోయింది.

ఆకాశంలో ఉన్న హంసలు బాధతో, నిస్సహాయంగా కింద పడి చనిపోయిన తమ మిత్రుడిని చూశాయి.

“అయ్యో మిత్రమా! ఎంత పని చేశావు. హితవు పలికిన మిత్రుల మాటలను వినకుండా, నీ ఆత్రుత వల్ల, కోపం వల్ల నీ ప్రాణాలను నీవే పోగొట్టుకున్నావు” అని కన్నీరు కార్చాయి. కానీ అప్పటికే జరగరాని నష్టం జరిగిపోయింది. హంసలు భారమైన హృదయంతో తమ ప్రయాణాన్ని కొనసాగించి, సురక్షితంగా కొత్త సరస్సుకు చేరుకున్నాయి.

కథలోని నీతి (Moral of the Story)

“హితకామానాం సుహృదాం వాక్యం యో నాభినందతి |

స కూర్మ ఇవ దుర్బుద్ధిః కష్ఠాద్భ్రష్టో వినశ్యతి ||”

నీతి: మన మేలు కోరే హితైషులు, మిత్రులు చెప్పే మంచి మాటలను ఎవరైతే నిర్లక్ష్యం చేస్తారో, వారు ఈ కథలోని మూర్ఖపు తాబేలు లాగే వినాశనాన్ని కొనితెచ్చుకుంటారు.

జీవిత పాఠాలు:

1. నిగ్రహం (Self-Control): ఏ సమయంలో మాట్లాడాలో, ఏ సమయంలో మౌనంగా ఉండాలో తెలియడం చాలా ముఖ్యం. అనవసరమైన మాటలు, అసమయంలో మాట్లాడటం ప్రాణాంతకం కావచ్చు.
2. కోపాన్ని నియంత్రించడం: కోపం మనిషి విచక్షణా జ్ఞానాన్ని నశింపజేస్తుంది. తాబేలు జనుల మాటలకు కోపగించుకోకుండా ఉండి ఉంటే ప్రాణాలతో ఉండేది.
3. మిత్రుల మాట గౌరవించడం: మన శ్రేయస్సు కోరి అనుభవజ్ఞులు చెప్పే సలహాలను ఎల్లప్పుడూ పాటించాలి.