చేపలు మరియు కొంగ కథ: అతి ఆశకు తగిన శాస్తి చెప్పే పంచతంత్ర నీతి కథ

చేపలు మరియు కొంగ కథ: అతి ఆశకు తగిన శాస్తి చెప్పే పంచతంత్ర నీతి కథ

కథ పరిచయం

అనగా అనగా ఒక సుందరమైన అడవిలో ‘అమృత సరస్సు’ అనే ఒక పెద్ద చెరువు ఉండేది. ఆ చెరువు నీరు స్పటికంలా స్వచ్ఛంగా, ప్రశాంతంగా ఉండేది. అందులో వేల సంఖ్యలో రకరకాల చేపలు, తాబేళ్లు, ఎండ్రకాయలు (పీతలు), మరియు కప్పలు చాలా సంతోషంగా నివసించేవి. ఆ సరస్సు ఒడ్డున పచ్చని చెట్లు, అందమైన తామర పూలు ఉండి, పక్షుల రాకతో ఎప్పుడూ కలకలలాడుతూ ఉండేది. ఆ నీటి జీవులన్నీ ఒకరికొకరు సహాయం చేసుకుంటూ ప్రశాంతమైన జీవితాన్ని గడుపుతుండేవి.

అయితే, ఆ సరస్సు తీరంలోనే ఒక ముసలి కొంగ నివసించేది. దానికి ఏళ్లు పైబడటంతో శరీరం బలహీనపడింది. పూర్వంలా వేగంగా ఈదే చేపలను పట్టుకుని తినే ఓపిక దానికి లేకపోయింది. రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ దానికి సరిపడా ఆహారం దొరకక ఆకలితో నకనకలాడిపోయింది. ‘ఇలాగే ఉంటే నేను కొద్ది రోజుల్లోనే ఆకలితో చనిపోతాను. ఎలాగైనా కష్టపడకుండా, సులువుగా ఆహారం సంపాదించే ఉపాయం ఆలోచించాలి’ అని మనసులో భావించింది.

కొంగ వేసిన కుట్ర – నకిలీ వేదాంతి అవతారం

ముసలి కొంగ చాలా సేపు ఆలోచించి ఒక దుర్మార్గమైన పన్నాగం పన్నింది. మరుసటి రోజు ఉదయాన్నే నీటి ఒడ్డున నిలబడి, ఏ చేపనూ పట్టుకోకుండా, కళ్ళు మూసుకుని జపం చేస్తున్నట్లు నటిస్తూ నిలబడింది. దాని కళ్ల వెంట నీళ్లు కారుతున్నాయి. ఎప్పుడూ నీటిలోకి రాగానే వేగంగా చేపలను పొడిచి తినే కొంగ, ఈరోజు కామ్‌గా నిలబడి కన్నీళ్లు పెట్టుకోవడం చూసి నీటిలోని జీవులకు చాలా ఆశ్చర్యం వేసింది.

అప్పుడు ఒక పెద్ద చేప ధైర్యం చేసి ఒడ్డుకు వచ్చి, “ఓ కొంగ బావా! రోజు చూసే నీలో ఈరోజు ఇంత మార్పు ఏమిటి? నీటిలో ఇన్ని చేపలు ఈదుతుంటే నువ్వు దేనినీ పట్టుకోకుండా కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటున్నావు? నీ బాధకు కారణం ఏమిటి?” అని అడిగింది.

కొంగ ఒక పెద్ద నిట్టూర్పు విడిచి, ఎంతో జాలితో నిండిన గొంతుతో ఇలా అంది: “ఆహా! సోదరులారా! నేను ఇన్నాళ్లూ చేసిన పాపాలకు పశ్చాత్తాపపడుతున్నాను. నా జీవితంలో ఎన్నో జీవులను చంపి తిన్నాను. ఇకపై నేను ఏ ప్రాణినీ హింసించకూడదని నిశ్చయించుకున్నాను. నేను శాకాహారిగా మారిపోయాను. నిరంతరం దైవ ధ్యానంలో గడపాలని అనుకుంటున్నాను. కానీ నా బాధ అది కాదు… మిమ్మల్ని తలుచుకుంటేనే నా గుండె తలక్రిందులవుతోంది!” అని మోసపూరితంగా మాట్లాడింది.

రాబోయే ముప్పు మరియు కొంగ పన్నాగం

చేపలు కంగారుపడుతూ, “మాకేమైంది కొంగ బావా? మా గురించి ఎందుకు బాధపడుతున్నావు?” అని అడిగాయి.

కొంగ మరింత నాటకీయంగా, “నేను నిన్న అడవి సరిహద్దుల్లో కొందరు జ్యోతిష్యులను, జాలర్లను కలిశాను. వారు మాట్లాడుకోవడం విన్నాను. ఈ సంవత్సరం అసలు వర్షాలు పడవట. ఈ సరస్సు త్వరలోనే పూర్తిగా ఎండిపోతుంది. అంతేకాకుండా, జాలర్లు వచ్చే వారం ఇక్కడికి వచ్చి వలలు వేసి, ఈ సరస్సులోని చివరి చేపను కూడా పట్టుకుపోతారట! ఆ మాటలు విన్నప్పటి నుండి నాకు నిద్ర పట్టడం లేదు. ఇన్నాళ్లూ మీతో కలిసి ఉన్నాను కదా, మీరందరూ చావుకు దగ్గరవుతుంటే చూస్తూ ఎలా ఊరుకోగలను? అందుకే ఏడుస్తున్నాను” అని చెప్పింది.

ఈ మాటలు వినగానే సరస్సులోని చేపలన్నీ తీవ్ర భయాందోళనకు గురయ్యాయి. చావు భయంతో అవన్నీ గిలగిలా కొట్టుకుంటూ కొంగ చుట్టూ చేరాయి. “అయ్యో కొంగ బావా! నువ్వు చాలా మంచిదానివి, జ్ఞానివి. మమ్మల్ని ఎలాగైనా ఈ ముప్పు నుండి కాపాడు. మమ్మల్ని రక్షించే మార్గం ఏదైనా ఉంటే చెప్పు!” అని వేడుకున్నాయి.

కొంగ కాసేపు ఆలోచిస్తున్నట్లు నటించి, “నా దగ్గర ఒక ఉపాయం ఉంది. ఇక్కడికి కొద్ది దూరంలో ‘రత్న సరస్సు’ అనే మరొక పెద్ద కొలను ఉంది. అక్కడ ఎప్పటికీ నీరు ఇంకిపోదు, జాలర్ల భయం అసలే లేదు. కానీ మీరు నీటి నుండి బయటకు వచ్చి నడవలేరు కదా! కాబట్టి, నేను రోజూ కొన్ని చేపలను నా నోటితో కరుచుకుని, జాగ్రత్తగా ఎగురుకుంటూ వెళ్లి ఆ కొత్త సరస్సులో విడుస్తాను. ఇలా మీ అందరినీ సురక్షిత ప్రాంతానికి తీసుకెళ్తాను” అని నమ్మబలికింది.

అమాయక చేపల నాశనం

చేపలు కొంగ మాటలను గుడ్డిగా నమ్మాయి. “అలాగే కొంగ బావా! ముందు నన్ను తీసుకెళ్లు, ముందు నన్ను తీసుకెళ్లు” అని పోటీ పడ్డాయి. కొంగ మనసులోనే నవ్వుకుంటూ, “ఒకేసారి అందరినీ తీసుకెళ్లలేను. రోజుకు ఒకరిని మాత్రమే తీసుకెళ్లగలను” అని చెప్పింది.

మరుసటి రోజు నుండి కొంగ తన కుట్రను అమలు చేయడం ప్రారంభించింది. అది ప్రతిరోజూ ఒక పెద్ద చేపను నోట కరుచుకుని ఆకాశంలోకి ఎగిరేది. కానీ అది ఏ కొత్త సరస్సుకూ తీసుకెళ్లేది కాదు! సమీపంలో ఉన్న ఒక ఎత్తైన కొండపై ఉన్న పెద్ద బండరాయి మీదికి తీసుకెళ్లి, ఆ చేపను రాతిపై కొట్టి చంపి, కడుపు నిండా తినేసేది. తిన్న తర్వాత మిగిలిన ఎముకలను అక్కడే పడేసి, హాయిగా విశ్రాంతి తీసుకుని సాయంత్రానికి సరస్సుకు తిరిగి వచ్చేది.

తిరిగి వచ్చాక, “మీ స్నేహితుడు ఆ క్రొత్త సరస్సులో చాలా సంతోషంగా ఉన్నాడు. రేపు ఇంకొకరి వంతు” అని చెప్పేది. ఇలా రోజులు గడుస్తుండగా కొంగ రోజూ ఒక చేపను చొప్పున తింటూ బాగా లావెక్కింది. కష్టపడకుండా రోజూ రుచికరమైన భోజనం దొరుకుతుండటంతో దాని ఆనందానికి హద్దులు లేవు. సరస్సులో ఉన్న చేపల సంఖ్య రోజురోజుకూ తగ్గిపోతోంది, కానీ అమాయక చేపలు మాత్రం కొంగ తమను రక్షిస్తోందని భావించాయి.

తెలివైన ఎండ్రకాయ (పీత) ప్రవేశం

కొన్ని రోజుల తర్వాత, కొంగకు చేపల రుచి బోర్ కొట్టింది. నాణ్యమైన మార్పు కోసం వేరే జీవిని తినాలని అనుకుంది. అదే సమయంలో, సరస్సులో ఉన్న ఒక తెలివైన ఎండ్రకాయ (పీత) కొంగ దగ్గరకు వచ్చింది. ఆ పీత చాలా కాలంగా కొంగ ప్రవర్తనను గమనిస్తోంది.

పీత కొంగతో, “కొంగ బావా! నువ్వు రోజూ చేపలనే తీసుకెళ్తున్నావు. నేను ఈ సరస్సులోనే ఉండిపోయాను. ఈసారి నన్ను కూడా ఆ కొత్త సరస్సుకు తీసుకెళ్లు. నేను నీకు ఎల్లప్పుడూ రుణపడి ఉంటాను” అని అడిగింది.

కొంగ మనసులో, ‘అబ్బో! రోజూ చేపలు తిని విసుగొచ్చింది. ఈ రోజు ఈ పీత మాంసం తిని రుచి చూస్తాను’ అని దురాశతో అనుకుంది. వెంటనే “సరే ఎండ్రకాయ సోదరా! నా వీపుపై ఎక్కు, నిన్ను ఈరోజే ఆ సుందర సరస్సుకు తీసుకెళ్తాను” అని చెప్పింది. పీత కొంగ మెడను తన గట్టి కాళ్లతో (గోళ్లతో) పట్టుకుని దాని వీపుపై కూర్చుంది. కొంగ ఆకాశంలోకి ఎగిరింది.

నిజం బయటపడటం & పీత సమయస్ఫూర్తి

కొంగ చాలా సేపు ఆకాశంలో ఎగురుతోంది. పీత చుట్టూ కలయజూసింది. ఎటు చూసినా పచ్చని అడవులు, కొండలు మాత్రమే కనిపిస్తున్నాయి తప్ప ఎక్కడా నీటి సరస్సు కనిపించలేదు. పీతకు అనుమానం వచ్చి, “కొంగ బావా! కొత్త సరస్సు ఇంకా ఎంత దూరంలో ఉంది? నాకు నీరు ఎక్కడా కనిపించడం లేదే?” అని అడిగింది.

కొంగ పెద్దగా నవ్వి, “ఓరి పిచ్చి పీతా! కొత్త సరస్సు లేదు, పాపం లేదు! ఇన్నాళ్లూ ఆ చేపలను ఎలా మోసం చేసి తినేశానో, నిన్ను కూడా అలాగే తినబోతున్నాను. అదిగో చూడు ఆ కొండ రాయి! అక్కడే నీ అంతం కాబోతోంది!” అని గర్వంతో, మోసపూరితంగా నిజం చెప్పేసింది.

పీత కొండ రాతి వైపు చూసింది. అక్కడ వేల సంఖ్యలో చేపల ఎముకలు, ముళ్ళు గుట్టగా పడి ఉన్నాయి. అది చూసిన పీతకు విషయం అర్థమైంది. ‘అయ్యో! ఈ దుర్మార్గమైన కొంగ మమ్మల్ని అందరినీ మోసం చేసింది. ఇన్నాళ్లూ మన చేపలన్నింటినీ ఇక్కడే చంపి తిన్నది. ఇప్పుడు నన్ను కూడా చంపబోతోంది. భయపడితే లాభం లేదు, ధైర్యంతో, సమయస్ఫూర్తితో పోరాడాలి’ అని నిశ్చయించుకుంది.

మోసగాడికి తగిన శాస్తి

పీత క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయలేదు. తన వద్ద ఉన్న వాడియైన, పదునైన రెండు పెద్ద కొమ్ముల (కత్తెర లాంటి కాళ్ల)తో కొంగ మెడను గట్టిగా బిగించి పట్టుకుంది. కొంగ ఎంత ఊపిరి పీల్చుకోవడానికి ప్రయత్నించినా వీలుకాలేదు. పీత తన బలాన్నంతటినీ ఉపయోగించి కొంగ మెడను కత్తిరించినట్లు నొక్కింది.

గాలిలోనే కొంగ గిలగిలా కొట్టుకుంది. “అయ్యో! నన్ను వదిలేయ్, నిన్ను రక్షిస్తాను, నన్ను చంపకు!” అని కొంగ కేకలు వేసింది. కానీ పీత దయ చూపలేదు. “ఇతరులను మోసం చేసిన నీలాంటి దుర్మార్గుడిని వదిలేస్తే ఈ ప్రపంచానికి ప్రమాదం!” అని చెబుతూ మెడను మరి కాస్త గట్టిగా నొక్కింది. దెబ్బకు కొంగ ఊపిరాడక ఆకాశం నుండి నేరుగా కిందపడి ప్రాణాలు విడిచింది.

పీత మెల్లగా కొంగ మెడను విడిచి, నేలపైకి దిగింది. ఆ తర్వాత ఎంతో కష్టపడి తిరిగి అమృత సరస్సుకు చేరుకుంది. సరస్సులోని మిగిలిన చేపలన్నీ పీతను చూసి, “కొంగ బావ నిన్ను కొత్త సరస్సులో దించలేదా? నువ్వు ఎందుకు తిరిగి వచ్చావు?” అని అడిగాయి.

అప్పుడు పీత జరిగిన దారుణాన్ని, కొండపై ఉన్న చేపల ముళ్ల గుట్టను, కొంగ వేసిన కుట్రను వివరించింది. తాను ఆ మోసకారి కొంగ మెడను తెంచి ఎలా చంపిందో చెప్పింది. నిజం తెలుసుకున్న చేపలన్నీ దిగ్భ్రాంతికి గురయ్యాయి. తమ ప్రాణాలను కాపాడి, దుష్ట కొంగను అంతమొందించిన పీతకు నీటి జీవులన్నీ కృతజ్ఞతలు తెలిపాయి. నాటి నుండి అవన్నీ సమయస్ఫూర్తితో, జాగ్రత్తగా జీవించసాగాయి.

ఈ కథ మనకు చెప్పే నీతి (Moral)

1. అతి ఆశ నాశనానికి దారితీస్తుంది: కొంగ తన ఆశకు హద్దులు లేకుండా నీతిని మరచి ప్రవర్తించడం వల్ల చివరకు ప్రాణాలనే కోల్పోయింది.
2. శత్రువుల మాటలను గుడ్డిగా నమ్మకూడదు: మన స్వభావానికి విరుద్ధంగా, ఉన్నట్లుండి శత్రువు మనపై అమితమైన ప్రేమను చూపిస్తే ఆంతర్యంలో ఏదో కుట్ర ఉందని గ్రహించాలి.
3. ఆపదలో సమయస్ఫూర్తి రక్షిస్తుంది: పీత ఆపద సమయంలో భయపడకుండా ధైర్యంతో, సమయస్ఫూర్తితో వ్యవహరించి తన ప్రాణాలను కాపాడుకోవడమే కాకుండా తోటి జీవులను కూడా కాపాడింది.

ముఖ్యమైన పాఠాలు (Key Takeaways)

• ఆలోచించి నిర్ణయం తీసుకోండి: ఎవరైనా ఒక వార్త చెప్పగానే భయాందోళనలకు గురికాకుండా, అందులోని సత్యాసత్యాలను పరిశీలించాలి.
• రూపానికి మోసపోవద్దు: భక్తి గలవారిలా, మంచివారిలా నటించే మోసగాళ్ళు సమాజంలో చాలామంది ఉంటారు. వారి వేషధారణ చూసి మోసపోకూడదు.
• ఆపదలో ధైర్యం: ఎంతటి కష్ట సమయం వచ్చినా మనోధైర్యాన్ని వీడకూడదు. ఆపదలో ధైర్యమే అతిపెద్ద ఆయుధం.

పిల్లల కోసం ప్రశ్నలు (🤔 మీరు చెప్పగలరు?)

• 1. ముసలి కొంగ చేపలను మోసం చేయడానికి ఎలాంటి నాటకం ఆడింది?
• 2. కొంగ చేపలను నిజంగానే వేరే సరస్సుకు తీసుకెళ్లిందా? కొండపై ఏం జరిగింది?
• 3. ఎండ్రకాయ (పీత) కొంగ కుట్రను ఎలా కనిపెట్టింది?
• 4. పీత నుండి మనం నేర్చుకోవాల్సిన ముఖ్యమైన గుణం ఏమిటి?

పంచతంత్రం