పేను మరియు నల్లి కథ | Kids Moral Stories in Telugu

పంచతంత్ర కథ: పేను మరియు నల్లి (మందవిసర్పిణి – మందారకం)

1. మహారాజు రాజసౌధం – మందవిసర్పిణి నివాసం

పూర్వం ఒక సమర్థుడైన మహారాజు పరిపాలించే శోభాయమానమైన రాజసౌధం ఉండేది. ఆ రాజభవనంలో మహారాజు ప్రత్యేకంగా విశ్రాంతి తీసుకునే ఒక అత్యంత వైభవమైన శయనాగారం ఉంది. అక్కడ మహారాజు నిద్రించడానికి ఎంతో విశాలమైన, మెత్తని పట్టు పరుపులు, దూది దిండ్లు, బంగారు అంచులతో కూడిన దుప్పట్లు అమర్చిన ఒక సుందరమైన మంచం ఉండేది.

ఆ రాజపాన్పు సందులలో “మందవిసర్పిణి” అనే పేరుగల ఒక తెల్లటి పేను అనేక సంవత్సరాలుగా తన నివాసాన్ని ఏర్పాటు చేసుకుంది. ఆ పేను సాధారణమైనది కాదు; ఎంతో వివేకం, ఓర్పు, సమయస్ఫూర్తి మరియు ఆత్మనిగ్రహం కలిగినది. మహారాజు రాత్రివేళల్లో తన దైనందిన కార్యకలాపాలు ముగించుకుని, గాఢనిద్రలోకి జారుకున్న తర్వాత మాత్రమే అది తన దాగుడు ప్రదేశం నుంచి నెమ్మదిగా బయటకు వచ్చేది.

మహారాజు శరీరానికి ఏమాత్రం నొప్పి తెలియకుండా, ఆయన నిద్రకు భంగం కలగకుండా అత్యంత జాగ్రత్తగా చర్మం పైభాగం నుండి కొద్దిగా రక్తాన్ని తాగి, మళ్ళీ ఎవరి కంటా పడకుండా తన స్థానానికి చేరుకునేది. రాజుగారికి తన ఉనికి కూడా తెలియకుండా, ఆయన ఆరోగ్యాన్ని దెబ్బతీయకుండా అది ఎంతో కాలంగా ఆ రాచపాన్పుపై చాలా ప్రశాంతంగా, సురక్షితంగా కాలం గడుపుతోంది.

2. ఆకస్మాత్తుగా నల్లి (మందారకం) రాక

ఇలా ఉండగా, ఒక రోజు సాయంత్రం వేళ రాజభవనం కిటికీల గుండా వీచిన బలమైన గాలికి కొట్టుకుంటూ “మందారకం” అనే పేరుగల ఒక నల్లి వచ్చి రాజుగారి మంచంపై పడింది.

అంతటి మెత్తని పట్టు పరుపులు, సువాసనలు వెదజల్లుతున్న మంచాన్ని చూసి ఆ నల్లి ఆశ్చర్యంతో నోరు వెళ్ళబెట్టింది. “అబ్బో! నా జీవితంలో ఇంతటి వైభవమైన ప్రదేశాన్ని నేను ఎప్పుడూ చూడలేదు. సాధారణ పేదల ఇళ్లలో మురికి మంచాలపై ఉండడమే నాకు తెలుసు. ఇక్కడ మహారాజుగారి రక్తం తాగితే నా జన్మ ధన్యమవుతుంది” అని మనసులో ఎంతో మురిసిపోయింది.

అది మంచంపై పాకుతుండగా, మూలలో దాక్కుని ఉన్న తెల్ల పేను (మందవిసర్పిణి) దానికి కనిపించింది. నల్లి వెంటనే పేను దగ్గరకు వెళ్ళి, ” ఓ మిత్రమా! నమస్కారం. ఈ రాజసౌధంలో, ఈ దివ్యమైన మంచంపై నీవు ఒంటరిగా నివసిస్తున్నట్లున్నావు. ఈ రోజు నుంచి నేను కూడా నీతో పాటు ఇక్కడే నివాసం ఉంటాను. మహారాజుగారి తీపి రక్తాన్ని రుచి చూడాలని నాకు ఎంతో ఆశగా ఉంది. దయచేసి నన్ను నీ తోటి మిత్రురాలిగా ఇక్కడే ఉండనివ్వు” అని వేడుకుంది.

3. మందవిసర్పిణి హెచ్చరిక – నియమాల నిబంధన

మందవిసర్పిణి చాలా అనుభవజ్ఞురాలు. నల్లుల యొక్క తొందరపాటు స్వభావం, చపలచిత్తం మరియు క్రూరమైన కుట్టు ధోరణి దాని బాగా తెలుసు. అందుకని అది నల్లితో ఎంతో తీవ్రంగా మాట్లాడింది:

“మిత్రమా మందారకమా! ఇది నీవు అనుకుంటున్నంత తేలికైన ప్రదేశం కాదు. ఇది సామాన్యుల మంచం కాదు, స్వయంగా రాజరాజైన మహారాజుగారి పాన్పు. ఇక్కడ ఒక్క చిన్న పొరపాటు జరిగినా ప్రాణాలు పోతాయి. నేను ఇక్కడ ఎంతో ఓర్పుతో, రాజుగారు గాఢనిద్రలోకి జారుకున్నాకే రక్తం తాగుతాను. నీవు ఆకలి సహించలేని దానివి, చపలస్వభావం ఉన్నదానివి. తొందరపడి ఏమైనా తేడా చేస్తే ఇద్దరి ప్రాణాలకూ ముప్పు వస్తుంది. కాబట్టి నీవు వెంటనే ఇక్కడి నుంచి వేరే సురక్షితమైన ప్రదేశానికి వెళ్ళిపోవడమే శ్రేయస్కరం.”

కానీ నల్లి అంత సులభంగా వెనక్కి తగ్గలేదు. అది తన కపట మాటలతో, దీనమైన ముఖంతో పేనును బ్రతిమిలాడటం ప్రారంభించింది:

“మిత్రమా! నన్ను అంతగా శంకించకు. నీవు చెప్పిన ప్రతి మాటను నేను శిరసావహిస్తాను. నీవు అనుమతించే వరకు నేను నోరు విప్పను, మంచం మూల నుంచి బయటకు కూడా రాను. మహారాజుగారు నిద్రపోయిన తర్వాత నీవు సరేనంటేనే ఆయన శరీరాన్ని తాకుతాను. దయచేసి నన్ను నమ్ము, ఒకే ఒక్క అవకాశం ఇవ్వు” అని ప్రమాణాలు చేసింది.

నల్లి వినయం చూసి కరిగిపోయిన తెల్ల పేను, దానికి కొన్ని కఠినమైన నిబంధనలతో ఆశ్రయం ఇవ్వడానికి అంగీకరించింది:

1. మొదటి నియమం: రాజుగారు మెలకువగా ఉన్నప్పుడు లేదా సేవకులు ఆ గదిలో ఉన్నప్పుడు అస్సలు బయటకు రాకూడదు.
2. రెండవ నియమం: రాజుగారు భోజనం ముగించి, గాఢనిద్రలోకి జారుకున్నాకే మనం ఆహారం స్వీకరించాలి.
3. మూడవ నియమం: రాజుగారికి చురుక్కుమని నొప్పి తెలియకుండా, తేనెటీగ వాలినట్లు అత్యంత నెమ్మదిగా రక్తం తాగాలి.

నల్లి “సరే! నీవు చెప్పినట్లే వింటాను” అని ఒప్పందం చేసుకుని మంచం చివరి మడతల్లో దాక్కుంది.

4. నల్లి తొందరపాటు – విపత్తు ఆరంభం

రాత్రి వేళ అయింది. మహారాజు తన పరివారంతో కలిసి భోజనం ముగించుకుని, శయనాగారానికి వచ్చాడు. సేవకులు ఆయన కాళ్ళు ఒత్తుతుండగా మంచంపై పడుకున్నాడు. రోజంతా రాజకార్యాల్లో అలసిపోవడం వల్ల కళ్ళు మూసుకుని ప్రశాంతంగా విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నాడు. అయితే, ఆయన ఇంకా గాఢనిద్రలోకి జారుకోలేదు. కేవలం విశ్రాంతి స్థితిలోనే ఉన్నాడు.

అంతలో, మంచం సందులో దాక్కున్న నల్లికి మహారాజు శరీరం నుంచి వస్తున్న చందనం, పూల సువాసనలు తగిలాయి. రాజరక్తం యొక్క మధురమైన వాసన దానికి తగలగానే దానిలో ఆకలి, అత్యాస కట్టలు తెంచుకున్నాయి. పేనుకు ఇచ్చిన మాటను, నియమాలను అది పూర్తిగా మరచిపోయింది.

మందవిసర్పిణి (పేను) నల్లి ఆత్రుతను గమనించి, “ఆగు! తొందరపడకు! రాజుగారు ఇంకా నిద్రపోలేదు, కేవలం విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నారు. ఇప్పుడు వెళ్తే ప్రమాదం!” అని గట్టిగా హెచ్చరించింది.

కానీ ఆకలితో కళ్ళు మూసుకుపోయిన నల్లి, పేను మాటలను పూర్తిగా పెడచెవిన పెట్టింది. చటుక్కున మంచం పైకి పాకి వెళ్ళి, మహారాజు నడుము భాగంలో తన పదునైన కోరలతో బలంగా కుట్టింది.

5. రాజు ఆగ్రహం – శోధన చర్యలు

నల్లి కుట్టిన దెబ్బకు మహారాజుగారికి తీవ్రమైన చురుక్కుమనే నొప్పి కలిగింది. ఆయన ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి లేచి కూర్చుని, గట్టిగా కేకలు వేశాడు:

“అమ్మో! ఏంటది! నన్ను ఏదో దారుణంగా కుట్టింది! ఈ రాజపాన్పుపై నల్లులు గానీ, విష పురుగులు గానీ చేరాయా? సేవకులారా! వెంటనే దిపాలు తీసుకురండి! పరుపులు, దుప్పట్లు, మంచం యొక్క ప్రతి మూలను క్షుణ్ణంగా వెతకండి! నన్ను కుట్టిన ఆ జీవిని వెంటనే చంపేయండి!” అని తీవ్ర ఆగ్రహంతో ఆజ్ఞాపించాడు.

రాజుగారి భయంకరమైన కేకలు విని సేవకులు భయపడిపోతూ, చేతుల్లో పెద్ద పెద్ద దివిటీలు, దీపాలు పట్టుకుని గదిలోకి పరుగెత్తుకు వచ్చారు. మంచంపై ఉన్న దుప్పట్లను, పట్టు పరుపులను ఎత్తిపట్టి వెతకడం ప్రారంభించారు.

అది చూసిన చతురత, నక్కజిత్తులు ఉన్న నల్లి (మందారకం), తను చేసిన తప్పును గ్రహించి, వెంటనే మంచం యొక్క చెక్క మూలల్లో ఉన్న ఒక సన్నని సందులోకి దూరి సురక్షితంగా దాక్కుంది.

కానీ, అమాయకమైన, శరీరం బరువుగా ఉండి నెమ్మదిగా నడిచే తెల్ల పేను (మందవిసర్పిణి) మంచం తెల్లటి పరుపుపైనే ఉండిపోయింది. సేవకులు దీపాల వెలుగులో పరుపులను వెతుకుతుండగా, తెల్లటి పరుపుపై స్పష్టంగా కనిపిస్తున్న ఈ పేను వాళ్ళ కంట పడింది.

“ఇదిగో! మహారాజుగారిని కుట్టిన దుర్మార్గురాలు దొరికింది!” అని చెబుతూ సేవకుడు తన బొటనవేలితో ఆ తెల్ల పేనును నలిపి అక్కడిక్కడే చంపేశాడు.

ఎంతో కాలంగా ఏ తప్పూ చేయకుండా జాగ్రత్తగా జీవిస్తున్న పేను, తొందరపాటు స్వభావం ఉన్న దుష్ట నల్లికి ఆశ్రయం ఇచ్చినందుకే తన ప్రాణాలను అనవసరంగా కోల్పోయింది. స్వార్థపరురాలైన నల్లి మాత్రం చెక్క సందులో సురక్షితంగా దాక్కుని బతికిపోయింది.

కథలోని ముఖ్యమైన నీతి పాఠాలు (Moral Principles)

విష్ణుశర్మ రచించిన ఈ పంచతంత్ర కథ మన నిత్య జీవితానికి వర్తించే అనేక ముఖ్యమైన సూత్రాలను అందిస్తుంది:

1. దుష్ట సావాసం వినాశనహేతువు: మన ప్రవర్తన ఎంత మంచిదైనా, సరైన యోగ్యత, క్రమశిక్షణ లేని వ్యక్తులతో (దుష్టులతో) స్నేహం చేస్తే, వారు చేసే తప్పులకు మనమే శిక్ష అనుభవించాల్సి వస్తుంది.
2. అపరిచితులపై అతిగా నమ్మకం తగదు: ఎదుటివారి నైజం, ప్రవర్తన పూర్తిగా తెలియకుండా కేవలం వారి తీపి మాటలను నమ్మి ఆశ్రయం ఇవ్వడం లేదా మన అంతరంగంలోకి రానివ్వడం చాలా ప్రమాదకరం.
3. ఆత్మనిగ్రహం లేకపోవడం ప్రమాదం: సమయం, సందర్భం చూడకుండా ఆశపడి తొందరపడితే అది కోలుకోలేని నష్టానికి దారితీస్తుంది. నల్లికి ఉన్న తొందరపాటు తనకే కాకుండా పేనుకి కూడా మరణాన్ని తెచ్చింది.
4. ఆలోచించి నిర్ణయం తీసుకోవాలి: దయతో సహాయం చేయడం మంచిదే, కానీ ఆ సహాయం పొందే వ్యక్తి దానికి అర్హుడో కాదో ఆలోచించి నిర్ణయం తీసుకోవాలి.