పూర్వకాలంలో ‘అవంతీపురం’ అనే సంపన్నమైన రాజ్యాన్ని చంద్రసేనుడు అనే మహారాజు పరిపాలిస్తుండేవాడు. ఆయన చాలా దయాత్ముడు, ప్రజా రంజకుడు. ప్రజలను కంటికి రెప్పలా చూసుకునేవాడు. అయితే చంద్రసేన మహారాజుకు ఒక చిన్న బలహీనత ఉంది. ఆయన తన చుట్టూ ఉన్నవారిని, ముఖ్యంగా తనకు సేవలు చేసేవారిని గుడ్డిగా నమ్మేవాడు. వారి తెలివితేటలను లేదా సమయస్ఫూర్తిని పరీక్షించకుండా, కేవలం వారి అమాయకత్వాన్ని లేదా విశ్వాసాన్ని చూసి అంతఃపురంలోకి రానిచ్చేవారు.
కథ పరిచయం
ఒకనాటి సాయంత్రం రాజుగారు నగర విహారానికి వెళ్ళినప్పుడు, ఒక సేవకుడు రాజుగారి పట్ల అమితమైన భక్తిప్రపత్తులు చూపించాడు. అతడి పేరు సుమతి, కానీ పేరుకు తగ్గట్లు అతనికి మతి లేదు! అత్యంత అజ్ఞాని మరియు అవివేకి. రాజుగారు అతడి ప్రామాణికతను, విశ్వాసాన్ని చూసి ముచ్చటపడి, అతడిని తన సొంత వ్యక్తిగత బాడీగార్డ్ మరియు ప్రధాన సేవకుడిగా అంతఃపురంలో నియమించుకున్నాడు.
రాజ్యంలోని బుద్ధిమంతులైన మంత్రులు, పండితులు రాజుగారిని హెచ్చరించారు: “ప్రభూ! సేవకుడికి కేవలం నమ్మకం, విశ్వాసం ఉంటే సరిపోదు, వివేకం, సమయస్ఫూర్తి కూడా చాలా అవసరం. వివేకం లేని మూఢుడైన సేవకుడు ఏ క్షణంలోనైనా మన ప్రాణాలకే ముప్పు తెచ్చిపెడతాడు” అని మొరపెట్టుకున్నారు. కానీ చంద్రసేన మహారాజు వారి మాటలను చిరునవ్వుతో కొట్టిపారేశాడు. “సుమతి చాలా నమ్మకస్తుడు, నా కోసం ప్రాణాలు కూడా ఇస్తాడు” అని సమర్థించుకున్నాడు.
రాజు మరియు అవివేకి సేవకుడు కథ
కాలం గడుస్తోంది. ఒకనాటి తీవ్రమైన వేసవికాలం మధ్యాహ్నం వేళ… ఎండలు తీవ్రంగా ఉన్నాయి. మహారాజు రాజభవనంలోని చల్లని చలువరాతి గదిలో విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నాడు. చల్లని పట్టుపాన్పుపై మహారాజు నిద్రలోకి జారుకున్నాడు. ఆయన పక్కనే ఆ అవివేకి సేవకుడు వీసనకర్ర (విసనకర్ర) పట్టుకుని ఊగుతూ, రాజుగారికి గాలి విసురుతున్నాడు. రాజుగారి నిద్రకు ఏ చిన్న భంగం కలగకూడదని అతడు తీవ్రమైన జాగ్రత్తతో సేవ చేస్తున్నాడు.
అంతలో ఎక్కడినుంచో ఒక చిన్న ఈగ పారుకుంటూ వచ్చి రాజుగారి ముక్కు మీద వాలింది. అది చూసి సేవకుడికి కోపం వచ్చింది. “నా మహారాజుగారి అమూల్యమైన నిద్రను భంగం చేయడానికి నీకెంత ధైర్యం?” అని మనసులో అనుకుంటూ వీసనకర్రతో ఆ ఈగను తోలాడు.
ఈగ అక్కడినుంచి ఎగిరిపోయి, రాజుగారి చాతి మీద వాలింది. సేవకుడు మళ్ళీ వీసనకర్రతో గట్టిగా విసిరాడు. ఈగ ఎగిరి మళ్ళీ వచ్చి రాజుగారి నుదిటిపైన, ఆ తర్వాత మళ్ళీ ముక్కు పైన కూర్చుంది. ఈగ అలా పదే పదే రావడం సేవకుడికి కోపం తెప్పించింది. అతని అజ్ఞానం అతడి ఆలోచనా శక్తిని కప్పేసింది.
“ఈ చిన్న ఈగ నా ప్రభువును ఇబ్బంది పెడుతోంది. దీనిని తోలితే లాభం లేదు, దీనిని ప్రాణాలతో ఉంచకూడదు! వెంటనే అంతమొందించాలి!” అని ఆ అవివేకి సేవకుడు నిర్ణయించుకున్నాడు.
అవివేకి చేసిన ఘోరమైన పొరపాటు
అవివేకి అయిన ఆ సేవకుడు తన వివేకాన్ని, ఆలోచనా శక్తిని పూర్తిగా కోల్పోయాడు. పక్కనే ఉన్న రాచరికపు పదునైన ఖడ్గాన్ని (కత్తిని) చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. ఈగ మళ్ళీ వచ్చి రాజుగారి ప్రశాంతమైన ముక్కు మీద వాలిన క్షణంలో… ఆ సేవకుడు ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా, తీవ్రమైన పట్టుదలతో ఆ పదునైన ఖడ్గాన్ని ఈగపైకి బలంగా విసిరి కొట్టాడు!
అంతే! చురుకైన ఈగ ఒక్క క్షణంలో అక్కడ నుంచి ఎగిరిపోయింది! కానీ, బలంగా దిగిన ఆ పదునైన ఖడ్గం నేరుగా మహారాజు ముక్కుపై పడి, ఆయన ముక్కును తీవ్రంగా గాయపరిచింది. తీవ్రమైన నొప్పితో, రక్తసిక్తమైన ముఖంతో మహారాజు బిగ్గరగా కేకలు వేస్తూ లేచాడు.
రాజభవనంలోని భటులు, మంత్రులు, వైద్యులు పరుగెత్తుకు వచ్చారు. అక్కడ కత్తి పట్టుకుని ఉన్న సేవకుడిని చూసి షాక్ అయ్యారు. సేవకుడు మాత్రం ఎంతో అమాయకంగా, “ప్రభూ! నేను మీ శత్రువైన ఆ ఈగను చంపడానికే కత్తి ఉపయోగించాను!” అని చెప్పాడు.
తన అమాయకత్వమే తనకు శాపమైందని, మంత్రులు చెప్పిన మాటలు ఎంత నిజమో మహారాజుకు అప్పుడు అర్థమైంది. “అయ్యో! వివేకం లేని సేవకుడిని దగ్గర పెట్టుకుని ఎంత పెద్ద తప్పు చేశాను!” అని పశ్చాత్తాపపడ్డాడు.
ఈ కథ మనకు చెప్పే నీతి
నీతి: అవివేకి అయిన మిత్రుడు లేదా సేవకుని కంటే వివేకి అయిన శత్రువే మేలు! సమయస్ఫూర్తి, బుద్ధిబలం లేనివారు ఎంత నమ్మకస్తులైనా, వారు చేసే అజ్ఞానపు పనుల వల్ల మనకే గొప్ప ప్రమాదం వాటిల్లుతుంది.
ముఖ్యమైన పాఠాలు
- మంచి భావన మాత్రమే సరిపోదు: ఒక వ్యక్తి మన పట్ల ఎంత మంచి ఉద్దేశంతో ఉన్నా, వారికి తెలివితేటలు లేకపోతే వారి వల్ల హాని జరిగే అవకాశం ఉంది.
- సేవకుల/మిత్రుల ఎంపిక: మన చుట్టూ ఉన్నవారిని ఎంచుకునేటప్పుడు కేవలం వారి నమ్మకాన్ని మాత్రమే కాదు, వారి వివేకాన్ని మరియు సమయస్ఫూర్తిని కూడా గమనించాలి.
- కోపం మరియు తొందరపాటు: ఆలోచించకుండా కోపంతో తీసుకునే ఏ నిర్ణయమైనా ఆపదకే దారితీస్తుంది.
🤔 మీరు చెప్పగలరా? (పిల్లల కోసం ప్రశ్నలు)
- 1. రాజుగారిని కాపాడటానికి సేవకుడు ఏ ఆయుధాన్ని ఉపయోగించాడు?
- 2. సేవకుడు చేసిన అతిపెద్ద పొరపాటు ఏమిటి?
- 3. ఈ కథ ద్వారా మీరు నేర్చుకున్న ముఖ్యమైన నీతి ఏమిటి?

Leave a Reply