కోతి మరియు చీలిక కథ: పంచతంత్రం మిత్రభేదం నీతి కథ |Telugu Moral Stories

కోతి మరియు చీలిక కథ: పంచతంత్రం మిత్రభేదం నీతి కథ |Telugu Moral Stories

పంచతంత్రం కథలలోని మొదటి భాగమైన “మిత్రభేదం” లో వచ్చే అత్యంత ప్రసిద్ధమైన, నీతివంతమైన కథలలో “కోతి – చీలిక (కర్రలో మేకు)” కథ ఒకటి. ఈ కథ మనకు “మనకు అనవసరమైన విషయాలలో తలదూర్చకూడదు” అనే గొప్ప నీతిని నేర్పుతుంది.

కథా ప్రారంభం: నగరం వెలుపల నిర్మాణం

అనగనగా ఒక పెద్ద రాజ్యం. ఆ రాజ్యానికి సమీపంలో ఒక దట్టమైన అడవి, దానికి ఆనుకుని ఒక అందమైన నగరం ఉండేవి. ఆ నగర శివార్లలో ఒక సంపన్న వర్తకుడు (వ్యాపారి) ఉండేవాడు. అతను చాలా ధనవంతుడు, దైవభక్తి గలవాడు.

ఒకరోజు ఆ వర్తకుడు తన కుటుంబం కోసం, భగవంతుని ప్రార్థనల కోసం ఒక పెద్ద దేవాలయాన్ని (గుడిని), అలాగే దానికి అనుబంధంగా ఒక పెద్ద తోటను నిర్మించాలని సంకల్పించాడు. ఇందుకోసం అతను నగరం వెలుపల, అడవికి దగ్గరగా ఉన్న ఒక ప్రశాంతమైన స్థలాన్ని ఎంచుకున్నాడు.

ఆలయ నిర్మాణ పనుల కోసం వర్తకుడు దేశం నలుమూలల నుండి నిపుణులైన శిల్పులను, మేస్త్రీలను, వడ్రంగులను (కలప పనిచేసేవారు), కూలీలను రప్పించాడు. పనులు చాలా వేగంగా సాగుతున్నాయి. వడ్రంగులు పెద్ద పెద్ద చెట్లను నరికి, వాటి మొద్దులను దేవాలయ స్తంభాలుగా, తలుపులుగా మార్చడానికి రంపాలతో కోస్తున్నారు. ఆ ప్రాంతమంతా ఎప్పుడూ రంపాల శబ్దాలతో, కూలీల కోలాహలంతో అల్లకల్లాలంగా ఉండేది.

మధ్యాహ్న విరామం మరియు వడ్రంగుల ఉపాయం

రోజులాగే ఒకరోజు ఉదయం నుండి మధ్యాహ్నం వరకు వడ్రంగులు, కూలీలు ఎంతో కష్టపడి పనిచేశారు. మధ్యాహ్నం అయ్యేసరికి సూర్యుడు నెత్తిమీదకు వచ్చాడు. ఎండ తీవ్రత పెరిగింది. ఆకలి, అలసట కారణంగా కూలీలందరూ కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకోవాలని, భోజనం చేయాలని నిర్ణయించుకున్నారు.

ఆ సమయంలో వడ్రంగులు ఒక పెద్ద రావిచెట్టు మొద్దును (గుండ్రటి లావుపాటి కర్ర) రంపంతో సగానికి పైగా కోసి ఉంచారు. ఆ మొద్దును పూర్తిగా రెండు ముక్కలు చేయాల్సి ఉంది, కానీ సమయం మించిపోవడంతో వారు పక్కకు వెళ్ళాలనుకున్నారు. అయితే, వారు అలా వదిలేసి వెళ్తే, ఆ కర్ర మళ్లీ దగ్గరకు ముడుచుకుపోయి, రంపం లోపల ఇరుక్కుపోయే ప్రమాదం ఉంది. లేదా మళ్లీ మొదటి నుండి కోయాల్సి వస్తుంది.

అందుకోసం ఆ ప్రధాన వడ్రంగి ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు. అతను ఒక గట్టి చెక్క ముక్కను “చీలిక” (Wedge) లాగా (మేకు ఆకారంలో) తయారు చేశాడు. రంపంతో కోసిన ఆ కర్ర సందులో (చీలికలో) ఆ మేకును గట్టిగా సుత్తితో కొట్టి దూర్చాడు. దీనివల్ల ఆ కర్ర రెండు భాగాలు ఒకదానికొకటి అతుక్కోకుండా దూరం జరిగి ఆగిపోయాయి. వడ్రంగులు ప్రశాంతంగా తమ రంపాన్ని పక్కన పెట్టి, భోజనాలు చేయడానికి దగ్గరలోని వంటశాల వైపు వెళ్ళిపోయారు. ఆ నిర్మాణ ప్రాంతమంతా కాసేపు నిశ్శబ్దంగా మారింది.

కోతుల గుంపు రాక

ఆ నిర్మాణ స్థలానికి సరిగ్గా ఆనుకుని ఒక పెద్ద అడవి ఉందని చెప్పుకున్నాం కదా! ఆ అడవిలో ఒక పెద్ద కోతుల గుంపు నివసిస్తూ ఉండేది. ఆ కోతులకు ఒక నాయకుడు కూడా ఉండేవాడు. ప్రతిరోజూ మనుషులు చేసే శబ్దాలను, రంపాల చప్పుడును ఆ కోతులు అడవిలోని చెట్లపై నుండి గమనిస్తూ ఉండేవి.

మధ్యాహ్న సమయంలో హఠాత్తుగా శబ్దాలన్నీ ఆగిపోవడాన్ని కోతుల గుంపు గమనించింది. అక్కడ మనుషులెవరూ లేకపోవడాన్ని చూసి, ఆ స్థలంలో ఏముందో అన్వేషించాలని, అక్కడ దొరికే ఆహార పదార్థాలను తినాలని కోతులకు కుతూహలం కలిగింది. ఇంకేముంది, నాయకుడి ఆజ్ఞతో కోతులన్నీ ఒక్కసారిగా చెట్ల మీద నుండి కిందకు దూకి, దేవాలయ నిర్మాణ స్థలంలో పడ్డాయి.

కోతులు స్వభావసిద్ధంగా చంచలమైనవి. ఒకచోట ప్రశాంతంగా కూర్చోవడం వాటికి చేతకాదు. అవి అక్కడ పడి ఉన్న ఇటుకలను ఇటు అటు విసిరేయడం, సిమెంట్ బస్తాల మీద ఎగరడం, వడ్రంగుల పనిముట్లను (సుత్తులు, గొడ్డళ్లు) పట్టుకుని ఆడటం మొదలుపెట్టాయి. కొన్ని కోతులు మిగిలిపోయిన అన్నం ముక్కల కోసం వెతకడం ప్రారంభించాయి.

చపలచిత్తుడైన కోతి (కథానాయకుడు)

ఆ కోతుల గుంపులో ఒక కోతి ఉండేది. అది మిగిలిన కోతుల కంటే ఎక్కువ దురద కలది, చపలచిత్తం (మనం సాధారణంగా ‘కోతి చేష్టలు’ అంటాం కదా, దానికి ఇది పరాకాష్ట). దానికి ప్రతి వస్తువునూ ముట్టుకోవాలని, ప్రతీ దాంట్లోనూ వేలు పెట్టాలని విపరీతమైన కోరిక. ఏ పని పడితే ఆ పని చేయడం దాని అలవాటు.

అలా ఇటు అటు తిరుగుతూ, ఆ కోతి వడ్రంగులు సగం కోసి ఉంచిన పెద్ద కర్ర మొద్దును చూసింది. ఆ మొద్దు మధ్యలో వడ్రంగి కొట్టిన పెద్ద చీలిక (మేకు) దానికి కనిపించింది.

“ఆహా! ఇదో వింత వస్తువులా ఉందే! మిగతా కర్రలన్నీ మామూలుగా ఉన్నాయి, దీనికి మాత్రం మధ్యలో ఈ మేకు ఎందుకుంది? అసలు దీన్ని ఇక్కడ ఎందుకు పెట్టారు?” అని ఆ కోతి ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది.

ఆ కోతికి ఆ కర్రతో కానీ, ఆ చీలికతో కానీ ఎలాంటి అవసరమూ లేదు. దానికి ఆకలి వేస్తే తినడానికి పండ్లు ఉన్నాయి, ఆడుకోవడానికి చెట్లు ఉన్నాయి. కానీ, “అనవసరమైన విషయాల్లో తలదూర్చడం” అనే చెడ్డ గుణం దాని బుద్ధిని కమ్మేసింది.

ప్రమాదకరమైన ఆట

ఆ కోతి మెల్లగా నడుచుకుంటూ ఆ కర్ర మొద్దు పైకిెక్కి కూర్చుంది. సరిగ్గా ఎక్కడ కూర్చుందంటే… ఆ కర్ర కోసిన సందు ఉంటుంది కదా, ఆ సందులోనే తన తోకను, వృషణాలను (శరీర దిగువ భాగాలను) వేలాడదీసి, ఆ చీలికకు ఇరువైపులా కాళ్ళు పెట్టి కూర్చుంది.

మొదట ఆ చీలికను చేతులతో పట్టుకుని ఊపడం ప్రారంభించింది. అది గట్టిగా పాతుకుపోయి ఉండటంతో రాలేదు. దాంతో ఆ కోతికి పట్టుదల పెరిగింది. “ఎంత ధైర్యం ఈ మేకుకు! నేను ఇంత గట్టిగా లాగుతున్నా రాదా? ఈరోజు దీన్ని బయటకు తీసి తీరాలి” అని మనసులో అనుకుంది.

దాని కోతుల గుంపులోని పెద్ద కోతులు, నాయకుడు దాన్ని చూసి హెచ్చరించారు: “ఒరేయ్! పిచ్చి కోతి, ఆ వస్తువులు మనవి కావు. మనుషులు వాటితో ఏదో పని చేసుకుంటున్నారు. నీకెందుకు ఆ అనవసరమైన గొడవ? ఇవతలకు వచ్చేయ్, ప్రాణాల మీదకు తెచ్చుకోకు” అని అరచారు.

కానీ, మూర్ఖులకు ఎంత చెప్పినా వినరు కదా! ఆ కోతి మిగిలిన కోతుల మాటలను బేఖాతరు చేసింది. “మీకేం తెలియదు, ఊరికే భయపడకండి. నేనెంత బలవంతుడినో మీకు చూపిస్తాను” అంటూ మరింత గర్వంతో ఆ చీలికను రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని, తన పూర్తి బలమంతా ఉపయోగించి పైకి లాగడం మొదలుపెట్టింది.

విషాదాంతం: ప్రకృతి సిద్ధమైన శిక్ష

కోతి తన బలమంతా ఉపయోగించి ఆ చీలికను అటు ఇటు గట్టిగా ఊపడంతో, మెల్లగా ఆ మేకు లూజ్ (సదులు) అవ్వడం ప్రారంభించింది. కోతి సంతోషపడింది. “చూశారా, నేను సాధిస్తున్నాను!” అని మురిసిపోతూ, ఒకే ఒక్క గట్టి ঝাঁపుతో ఆ చీలికను పైకి లాగేసింది.

అంతే! మరుక్షణం ఏం జరిగిందో ఊహించడం కూడా భయంకరం!

రంపంతో సగం కోయబడి, చీలిక వల్ల దూరంగా ఉన్న ఆ పెద్ద కర్ర రెండు భాగాలు… ఆ చీలిక బయటకు రాగానే ఒక్కసారిగా విపరీతమైన వేగంతో, శబ్దంతో ఒకదానికొకటి గట్టిగా ముడుచుకుపోయాయి (Snap/Clamp అయిపోయాయి).

సరిగ్గా ఆ కర్ర సందులోనే తన శరీర దిగువ భాగాన్ని, తోకను ఉంచి కూర్చున్న ఆ దురదృష్టవశాత్తూ మూర్ఖపు కోతి… ఆ కర్రల మధ్య నలిగిపోయింది. ఆ దెబ్బకు దాని ఎముకలన్నీ విరిగిపోయాయి. కర్రలు అంత గట్టిగా ఒత్తేయడంతో రక్తం చిమ్మింది.

ఆ కోతి భరించ లేని నొప్పితో విలవిలలాడుతూ, గట్టిగా కేకలు వేసింది. ఆ నొప్పితో, రక్తస్రావంతో క్షణాల వ్యవధిలోనే ఆ కోతి అక్కడికక్కడే ప్రాణాలు విడిచింది.

మిగిలిన కోతులన్నీ భయంతో గీపెడుతూ, మళ్లీ మనుషులు వచ్చే సమయం కావడంతో అడవిలోకి పారిపోయాయి. భోజనం ముగించుకుని వచ్చిన వడ్రంగులు చనిపోయి ఉన్న కోతిని చూసి, “అనవసరమైన పనిలో వేలు పెట్టి ప్రాణాలు పోగొట్టుకుంది మూర్ఖపు కోతి” అనుకుంటూ దాన్ని అవతలకు విసిరేసి, తమ పని తాము చేసుకున్నారు.

కథలోని ముఖ్య పాత్రల విశ్లేషణ

ఈ కథ చిన్నదైనా, ఇందులో ఉన్న పాత్రల ప్రవర్తన మానవ జీవితానికి అద్దం పడుతుంది:

1. వడ్రంగులు (నిపుణులు): వీరు తమ పనిని క్రమశిక్షణతో, సాంకేతిక పరిజ్ఞానంతో చేస్తారు. వారు పెట్టిన చీలిక ఒక ప్రణాళిక బద్ధమైనది.
2. మూర్ఖపు కోతి: ఇది సమాజంలో ఉండే కొందరు వ్యక్తులకు ప్రతీక. వీరికి స్వంతంగా ఎలాంటి లాభం లేకపోయినా, ఇతరుల విషయాలలో, తమకు తెలియని విషయాలలో తలదూర్చి సమస్యలు కొని తెచ్చుకుంటారు.
3. సహచర కోతులు: ఇవి హితవు పలికే స్నేహితులు/బంధువులకు ప్రతీక. ప్రమాదాన్ని ముందే ఊహించి హెచ్చరించినా, వినని వారికి विनाशकाले विपरीत बुद्धि (వినాశకాలే విపరీత బుద్ధి) పడుతుందని నిరూపితమైంది.

కథ ద్వారా మనం నేర్చుకోవాల్సిన నీతులు (Moral of the Story)

ఈ కథ మానవ జీవితానికి ఎన్నో విలువైన పాఠాలను అందిస్తుంది. వాటిని ఈ క్రింది విధంగా విభజించవచ్చు:

1. అనవసర విషయాలలో జోక్యం తగదు (Avoid Meddling in Others’ Business)

మనకు సంబంధం లేని విషయాల్లో లేదా మనకు పూర్తి అవగాహన లేని పనుల్లో ఎప్పుడూ తలదూర్చకూడదు. “పరుల గోతిలో పడటం” అంటే ఇదే. ఇతరుల వ్యక్తిగత విషయాలు, లేదా సమాజంలో మనకు అనవసరమైన గొడవల జోలికి వెళ్తే భంగపాటు తప్పదు.

2. వినాశకాలే విపరీత బుద్ధి (Pride Goes Before a Fall)

నాశనమయ్యే కాలం దగ్గరపడినప్పుడు మనుషులకు చెడు ఆలోచనలే వస్తాయి. హితవు చెప్పే పెద్దల మాటలు వినపడవు. కోతి కూడా తోటి కోతుల మాటలు వినకుండా గర్వంతో ప్రవర్తించి ప్రాణాలు కోల్పోయింది.

3. అవగాహన లేని పని ప్రమాదకరం (Look Before You Leap)

ఏదైనా ఒక పని చేసే ముందు, ఆ పని వల్ల కలిగే పరిణామాలు (Consequences) ఎలా ఉంటాయో ఆలోచించాలి. ఆ చీలికను తీస్తే కర్ర ముడుచుకుంటుంది అనే కనీస జ్ఞానం కోతికి లేకపోవడం వల్లే అంత పెద్ద ప్రమాదం జరిగింది.

ముగింపు

సందర్భోచితంగా ఈ కథను దమనకుడు అనే నక్క కరటకుడికి చెబుతూ… “మిత్రమా! పింగళకుడు అనే సింహానికి, సంజీవకుడు అనే ఎద్దుకు మధ్య ఉన్న వ్యవహారం వారిది. ఆ సింహం మనకు రాజు కావచ్చు, కానీ వారి అంతర్గత విషయాల్లో మనం దూరితే, ఆ కోతికి పట్టిన గతే మనకూ పడుతుంది” అని హెచ్చరిస్తుంది.

కాబట్టి, “కోతి – చీలిక” కథ ద్వారా పంచతంత్రం మనకు ఇచ్చే సందేశం ఒక్కటే: “నీ పని ఏదో నువ్వు చూసుకో, పరుల జోలికి వెళ్ళి ప్రాణాల మీదకు తెచ్చుకోకు.” ఈ నీతిని పాటించిన వారు జీవితంలో ఎల్లప్పుడూ సుఖంగా, ప్రశాంతంగా ఉంటారు.